Babbel met Sterre

"Winkeltje spelen mamma!" Ik heb eigenlijk niet zo'n zin. Ik wil de krant lezen. Maar okee.... we gaan winkeltje spelen. Je rent op je kleine beentjes om alles klaar te leggen. Op een tafeltje komen de broodjes, de houten plakken tomaat, een ei, een stuiterbal, twee luiers, een speelgoedmes en nog meer.
"Jij bent winkelmassjouw". Ik ga zitten achter het tafeltje. Jij zoekt nog even je portemonee op en controleert of er centjes inzitten. Je rugzakje gaat in je winkel (poppen)-wagentje en triomfantelijk rij je even later mijn winkeltje binnen. "Dag massjouw", zeg je: "Ek kom brood kopen". We wisselen de benodigde beleefdheden uit, ik krijg een centje, en ik help je met de boodschappen in je tas doen. "Dahaaaaaaaaaaaaaag massjouw, tot de volgend keer", zwaai je me na. Je neemt het winkelwagentje mee naar huis. Je zegt dat je alles in de keuken thuis gaat 'opsjuimen'. "Ha", denk ik, en pak de krant. Maar dat was toch niet jouw bedoeling. Er wordt toch maar niet opgesjuimd en je raced met je wagentje terug mijn winkeltje in, gooit alle boodschappen weer op het tafeltje, doet een greep in de kassa en vult je portemonnee weer aan. "Sooooo....nog een keer kopen", zeg je, en regelt verder in je eentje alle transacties. De krant blijft ongelezen.